Battlefield Calixis

Dziedzictwo Haarlocka

Akolici Inkwizycji służący Inkwizytorowi Maarowi zostali na planetę Solomon – nazwaną na cześć Solomona Haarlocka, odkrywcy sektoru Calixis aby wziąć incognito udział w aukcji w Domu Prochu i Pyłu, spróbować przejąć co bardziej podejrzane przedmioty. Tam na aukcji wystawiono przedmiot zwany Pozłacaną Wdową. Maszyna nagle się odezwała i przepowiedziała:
The black sun burns and he comes, riding its wake. The
last voyager, the herald of all woes. At its passing the eye shall be
snuffed out, the carrion lords thrown down, and the hungering
ones torn from the outer dark. All this I see cast amid these cold
stars.

Okazało się że to miejsce to pułapka! Mieli trzynaście godzin na napełnienie jej pucharu krwią ostatniego spokrewnionego z Haarlockiem, albo zostać spaleni przez wulkan, ale najpierw zjedzeni. Okazało się że spokrewnionym jest Mercutio Phrenz. Po pokonaniu różnych przeciwników np. Mistrza Nikogotakiego (slaughta). Udało im się uciec, tylko aby zostać pojmanymi przez Pielgrzymów Nienawiści.

Akolici zostali przewiezieni na Quaddis, planetę przyjemności, do miasta Xicarph w trakcie trwania festiwalu Potrzępionych Losów. W jego czasie następowało zaćmienie i mówiono że światło Astronomicanu wtedy nie pada na planetę i Imperator nie widzi grzechów więc wszyscy grzeszą. Udało im się zbiec z rąk oprawców i trafić do Narzeczonej Pająka, która załatwiła im wejście na przyjęcie na dawnym dworze Haarlocka, gdzie będzie największa impreza.

Tam kiedy na Żelaznym Zegarze wybije 13 godzina, zaćmienie się rozpocznie.
“_In the last seconds of light, the countless clocks of the Theatre of Clocks, which have struck the hours of a thousand different worlds for a thousand years, begin one by one to ick with unision with the Steel Cloack. The guest begin to mutter, supriseshowing in every gesture and glance; such a thing has never happened before. With a sweep of the pendulum of the Steel Clock, the last clock falls into rythm with its fellows and the air resonates with the ticking of a thousand mechanical gears. Then as one they strike the 13th hour in a great horus of noise and chaos._

Wtem!
_ Look at the sun! Above Xhicarph shines the sun, so bright that it cannot be looked at, but gives no light. All around in the impossible darkness, people begin to scream, and the sound of violence erupts in a desperate, panicked rush
‘Fool’ the Widower growls in a voice that is a hundred different voices blended into one. ‘You have brought the Haarlocks by-blows here and sealed your doom! By their blood I have summoned the black light of death for this world, a shadow out of time captured centuries ago by the Traveller but no less leathal now. In death I shall be free of him who comes!
The deathly fires of a black sun crawl round the dark totality of the eclipse, blacker than the darkness of the void.
All around the chamber men and women scream. Some fall to their knees bbeneath the black light, clawing at their eyes and faces, while others lash out at each other like rabid animals, and the Widower laughs….’_

View
Bitwa o Srogą Nadzieję
Iocanthos

Sroga Nadzieja miała być klasztorem umieszczonym w górach planety Iocanthos. Przepięknym miejscem medytacji i czci dla Boga-Imperatora. Jego historia okazała się dużo mroczniejsza.
Jego budowniczowie nie wiedzieli, że za jego pomysłem stała heretycka grupa, ktora zdołała zinfiltrować najwyższe władze Sektoru Calixis. Kiedy Inkwizytor Tyburn Graves wysłał swoich akolitów, aby zbadali sprawę katedry, trafili oni na heretycki kult próbujący przywołać Tsyi’aka, Ojca Kruków. Wielu uwarza, że wtedy właśnie rozpoczął się upadek sektora Calixis.
Prawie dwa lata później ta sama grupa akolitów dotarła do wypaczonych członków rządu gubernatora Mariusa Haxa. Również odkryli, że heretycy podejmą kolejną próbę przyzwania Tsyi’aka na Iocanthos w Srogiej Nadziei. Scintilla była w stanie rozpadu. Po aresztowaniu najwyższych dygnitarzy Lord Inkwizytor Zachariusz Utopian postanowił nie wierzyć, że konspiratorzy mieli jeszcze inne ukryte plany. Akolici inkwizycji zwrócili się o pomoc do ówczesnej generał Orlean Reynolds. Zebrała kilka regimentów gwardii pod sztandarem Calixis – relikwią św. Drususa. Wyruszyli na Iocanthos.
Siły heretyków były silnie ufortyfikowane w dolinie Srogiej Nadziei. Armia generał Reynolds rozpoczęła starcie od ostrzału artyleryjskiego. Byli jednak pod presją czasu, gdyż rytuał Ojca Kruków dobiegał końca. Musieli porzucić swoją przewagę, aby ruszyć do brutalnego starcia wręcz. Przewodził im jego ekscelencja Valethtelija Westheiner. Było już jednak za późno.
Demoniczna esencja Tsyi’aka dostała się na święty świat Imperatora. Przybrała formę wielkiego ognistego smoka. Bohater z przepowiedni, Lazarus, imperialny psyker ruszył przeciwko niemu. Ale nie było to prawdziwe starcie.
Siły imperialne wygrały bitwę. Straciły wielu odważnych mężczyzn i kobiet, ale nie zyskały niczego. Lazerus zgładził i pochłonął esencję demona. Wiedział, że jedynym sposobem na zakończenie tego zagrożenia jest jego śmierć. Nie przekazał tej wiedzy innym akolitom i teraz zawiódł w swoim zadaniu. Zaakceptował swoją nową demoniczną naturę.
To zapoczątkowało podział sektora pomiędzy Marszałek Orlean Reynolds i Gubernatora Tsyi’aka i trwającą prawie dwadzieścia lat wojnę.

View

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.